IMG 9453Mijn naam is Robert Swami Persaud.

Als initiatiefnemer van de Hogeschool Ayurveda Geneeskunde en Ayurvedisch geneeskundige stel ik me graag even voor. Ik ben in 1956 geboren in Den Haag met als vader Lakhi Swami Persaud en moeder Corrie Ruivenkamp. Wij woonden afwisselend in Suriname en in Nederland. Ik vertel in het kort iets over mezelf.

Mijn vader was geboren in Suriname, mijn grootvader ('adja' zoals dat heet) was, net als mijn overgrootvader ('par-adja') en vervolgens iedereen daarvóór, geboren in Noordoost-India. Oorspronkelijk was onze naam 'Swami Prasad'  maar dit werd door de koloniale inschrijver foutief gespeld. Het gevolg was dat alle Brits-Guyanese en Surinaamse immigranten die toevallig 'Prasad' in hun naam hadden ('Prasad' is Sanskriet voor: 'offer' of 'liefdevolle gift') daarna  'Persaud' of 'Persad' gingen heten.

India, Suriname, Nederland....

Mijn 'adja' had in Suriname twee werkzaamheden. Hij was boekhandelaar ('Swami Persaud & Sons LTD') en mantrisch genezer. Van dat laatste ben ik nooit getuige geweest. Het zijn en waren de oudsten in mijn familie die mij dat vertelden. Met behulp van speciale mantrische klanken was hij in staat om bij patiënten diverse ziekten te genezen. Zoals gezegd woonden wij wisselend in Suriname en in Nederland. In 1974 kwamen wij als gezin, dus mijn beide ouders, mijn zusjes en broer en ik, voor de laatste keer naar Nederland. Mijn vader was in Suriname een nogal bekend politicus (binnen de PNP) maar door de naderende onafhankelijkheid voorzag hij zeer grote problemen. Dat deze zijn uitgekomen is gebleken: veel van zijn vrienden werden door de militairen vermoord alsmede zijn neef luitenant-generaal Rambocus. Kortom: Suriname was voorbij.

Van Nederlands Recht naar Indiase geneeskunde..

In Nederland studeerde ik Nederlands Recht; na een ernstig verkeersongeluk die mij wekenlang in het Nijmeegse CWZ-ziekenhuis deed verblijven, was ik fysiek niet meer in staat gewoon te werken. In mijn jeugd had mijn vader mij echter diverse Ayurvedische massagetechnieken geleerd waar ik toen eigenlijk geen interesse in had. Nu was hij al enkele jaren dood. Omdat de fysiotherapeutische revalidatie mij in het geheel niet vooruit bracht, probeerde ik die bijzondere Ayurvedische technieken eens uit die vader mij altijd geleerd had. Binnen 6 weken stroomde er nieuwe energie door mijn lichaam. Mijn controlerende artsen waren stomverbaasd. 'Zo hoef jij de WAO niet in' zeiden ze'. 'Je kunt alles weer'. Ikzelf was ook erg blij met mijn vooruitgang en zei de juridische faculteit vaarwel.

Bijna dood maar toch (net) niet...

Waarom mijn artsen zo verbaast waren lag niet alleen aan de gecompliceerde botbreuken waarmee ik het ziekenhuis was binnengekomen, maar ook aan de gevolgen van een ernstige schedelbasisfractuur. Bovendien lag ik de eerste vier dagen in comateuze toestand. Met spoed werd mijn naaste familie ingelicht 'om afscheid te nemen' want het was medisch gesproken einde verhaal. In die tijd tussen leven en sterven (BDE) heb ik dingen gezien en gehoord die ik niet in het openbaar vermeld. Wel maak ik dankbaar gebruik van de inzichten en vermogens die ik verkreeg in de voor mij onaardse tijd dat de artsen vochten voor mijn leven. Zeker, ik heb weliswaar studies gedaan in geneeskunde en medicijnen, maar de inzichten die ik kreeg in mijn ziekenhuisbed kreeg ik niet op mijn universiteit. De ogen, polsen en stem van elk mens vormen voor mij een open boek. De dingen die ik daaruit lezen mag, scheppen voor mij de richtlijnen waarmee ik mijn geneeskundig werk vorm geef.

Ik vertrok wederom (ik was er vroeger ook al eens geweest voor langere tijd) naar mijn moederland India. Bij o.a. Dr. Varier van de Arya Vaidya Sala Universiteit in Kerala ging ik in studie. Aan het AVS in Kerala heb ik goede herinneringen; ik leerde daar de Ayurveda kennen en toepassen vanuit je geheel. 'Als je Ayurvedisch werkt moet je ook Ayurvedisch dénken en léven', leerde  Dr. Varier mij altijd.

En Westerse geneeskunde..

Ik besloot in Nederland een uitgebreide artsenbezoekers-opleiding te doen teneinde zoveel mogelijk  geheimen van de moderne wetenschappelijke farmacie te ontfutselen. Ik vond dat je in een Westers land niet met wat voor soort kruidenmiddelen dan ook zou moeten werken indien je geen goede kennis hebt van het gebruik en de toepassing van de moderne Westerse medicijnen. Eind jaren tachtig van de vorige eeuw startte ik mijn Ayurvedische praktijk in Nijmegen. Enkele jaren later begon ik het Ayurvedisch onderwijs vorm te geven. Ik legde de basis voor de ontwikkeling van dit onderwijs en schreef een Ayurveda-cursus voor een bekend schriftelijk onderwijs-instituut.

Boeken schrijven..

Vanaf het jaar 2000 begon ik boeken te schrijven die door uitgeverij Servire (Utrecht)  werden uitgegeven. Mijn 'Handboek Ayurveda'  werd later herdrukt. Mijn uitgever Guus Vlaskamp (van Servire) stimuleerde mij nóg meer boeken te schrijven hetgeen ik ook deed. Zo verschenen er tussen 2001 en 2012 nog boeken over het Hindoeïsme en de Gnosis; gebieden waarin ik door mijn bijzondere jeugd al vroeg mee in aanraking was gekomen.

In 2004 nam ik persoonlijk het initiatief om met enkele collega's de ANVAG op te richten (Algemene Nederlandse Vereniging Ayurveda Geneeskunde). Toen ik na jaren het bestuurs-stokje overdroeg aan anderen, vond ik de toen ontstane sfeer steeds minder bij mij passen en nam daarom afscheid. Ik was echter ook geregistreerd lid van de VNT (Vereniging Natuurgeneeskundig Therapeuten) en daar ben ik nog steeds, tot mijn groot plezier. 

Meer Ayurvedische ontwikkelingen..

Mijn lessen heb ik ondergebracht in de Hogeschool Ayurveda Geneeskunde, ingeschreven bij de Kamer van Koophandel van Centraal Gelderland onder nummer 09198655. Deze Hogeschool is tevens volledig erkend door de CRKBO en de KTNO als een onderwijs-instituut die lessen verzorgt op professioneel HBO-nivo.

Het Ayurvedisch onderwijs dat ik geef is enerzijds gebaseerd op een uitgebreide expertise en professionaliteit maar anderzijds ook heel persoonlijk.

Ik benader de Ayurveda niet als een klinisch 'uit-je-hoofd-leren' systeem. Natuurlijk moet je veel leren, maar leren zonder begrijpen is nutteloos. Als wij over dosha's praten moet je niet aankomen met al die cliché's over hun kenmerken. Dosha's zijn actieve en dynamische 'storingsmelders', het woord 'dosha' is verwant met het Griekse 'dys' (daar beginnen veel namen van ziekten mee) en 'dis' (disharmonie, disease).

Ayurvedisch leven is bewust leven. Bij veel moderne en alternatieve artsen/therapeuten gaat het om de verkoop van producten. Een Ayurvedisch motto is echter: 'een arts is geen koopman'. In de oude traditie van India luidt de Ayurvedische gezegswijze van de artsen dan ook: 'Sarve Bhavanthu Sukhinah'..: Moge iedereen zich goed voelen.. namaskâr.

Bewaren