IMG 9453Mijn naam is Robert Swami Persaud.

Als initiatiefnemer van de Hogeschool Ayurveda Geneeskunde en Ayurvedisch geneeskundige stel ik me graag even voor. Ik ben in 1956 geboren in Den Haag met als vader Lakhi Swami Persaud en moeder Corrie Ruivenkamp. Wij woonden afwisselend in Suriname en in Nederland. Ik vertel in het kort iets over mezelf.

Mijn vader was geboren in Suriname, mijn grootvader ('adja' zoals dat heet) was, net als mijn overgrootvader ('par-adja') en vervolgens iedereen daarvóór, geboren in Noordoost-India. Oorspronkelijk was onze naam 'Swami Prasad'  maar dit werd door de koloniale inschrijver foutief gespeld. Het gevolg was dat alle Brits-Guyanese en Surinaamse immigranten die toevallig 'Prasad' in hun naam hadden ('Prasad' is Sanskriet voor: 'offer' of 'liefdevolle gift') daarna  'Persaud' of 'Persad' gingen heten.

India, Suriname, Nederland....

Mijn 'adja' had in Suriname twee werkzaamheden. Hij was boekhandelaar ('Swami Persaud & Sons LTD') en mantrisch genezer. Van dat laatste ben ik nooit getuige geweest. Het zijn en waren de oudsten in mijn familie die mij dat vertelden. Met behulp van speciale mantrische klanken was hij in staat om bij patiënten diverse ziekten te genezen. Zoals gezegd woonden wij wisselend in Suriname en in Nederland. In 1974 kwamen wij als gezin, dus mijn beide ouders, mijn zusjes en broer en ik, voor de laatste keer naar Nederland. Mijn vader was in Suriname een nogal bekend politicus (binnen de PNP) maar door de naderende onafhankelijkheid voorzag hij zeer grote problemen. Dat deze zijn uitgekomen is gebleken: veel van zijn vrienden werden door de militairen vermoord alsmede zijn neef luitenant Rambocus. Kortom: Suriname was voorbij.

Van Nederlands Recht naar Indiase geneeskunde..

In Nederland studeerde ik Nederlands Recht; na een ernstig verkeersongeluk die mij wekenlang in het Nijmeegse CWZ-ziekenhuis deed verblijven, was ik fysiek niet meer in staat gewoon te werken. In mijn jeugd had mijn vader mij echter diverse Ayurvedische massagetechnieken geleerd waar ik toen eigenlijk geen interesse in had. Nu was hij al enkele jaren dood. Omdat de fysiotherapeutische revalidatie mij in het geheel niet vooruit bracht, probeerde ik die bijzondere Ayurvedische technieken eens uit die vader mij altijd geleerd had. Binnen 6 weken stroomde er nieuwe energie door mijn lichaam. Mijn controlerende artsen waren stomverbaasd. 'Zo hoef jij de WAO niet in' zeiden ze'. 'Je kunt alles weer'. Ikzelf was ook erg blij met mijn vooruitgang en zei de juridische faculteit vaarwel.

Bijna het einde..

Waarom mijn artsen zo verbaast waren lag niet alleen aan de gecompliceerde botbreuken waarmee ik het ziekenhuis was binnengekomen, maar ook aan de gevolgen van een ernstige schedelbasisfractuur. Bovendien lag ik de eerste vier dagen in comateuze toestand. Met spoed werd mijn naaste familie ingelicht 'om afscheid te nemen' want het was medisch gesproken einde verhaal. In die tijd tussen leven en sterven heb ik dingen gezien en gehoord die ik niet op internet vermeld. Nu, vele jaren later, maak ik daar gebruik van. En van de daaruit voorkomende vermogens die mij zijn toebedeeld om inzichten te krijgen in het lijden van mijn medemens. Ik heb studies gedaan in geneeskunde en medicijnen, maar die vermogens kreeg ik niet op een universiteit. De ogen en polsen van een mens vormen voor mij een open boek. Als ik daaruit lezen mag, kan ik richtlijnen geven die écht zijn en helemaal bij die mens passen. 

Ik vertrok wederom (ik was er vroeger ook al eens geweest voor langere tijd) naar mijn moederland India. Bij o.a. Dr. Varier van de Arya Vaidya Sala Universiteit in Kerala ging ik in studie. Aan het AVS in Kerala heb ik goede herinneringen; ik leerde daar de Ayurveda kennen en toepassen vanuit je geheel. 'Als je Ayurvedisch werkt moet je ook Ayurvedisch dénken en léven', leerde  Dr. Varier mij altijd.

En Westerse geneeskunde..

Ik besloot in Nederland een uitgebreide artsenbezoekers-opleiding te doen teneinde zoveel mogelijk  geheimen van de moderne wetenschappelijke farmacie te ontfutselen. Ik vond dat je in een Westers land niet met wat voor soort kruidenmiddelen dan ook zou moeten werken indien je geen goede kennis hebt van het gebruik en de toepassing van de moderne Westerse medicijnen. Eind jaren tachtig van de vorige eeuw startte ik mijn Ayurvedische praktijk in Nijmegen. Enkele jaren later begon ik het Ayurvedisch onderwijs vorm te geven. Ik legde de basis voor de ontwikkeling van dit onderwijs en schreef een Ayurveda-cursus voor een bekend schriftelijk onderwijs-instituut.

Boeken schrijven..

Vanaf het jaar 2000 begon ik boeken te schrijven die door uitgeverij Servire (Utrecht)  werden uitgegeven. Mijn 'Handboek Ayurveda'  werd later herdrukt. Mijn uitgever Guus Vlaskamp (van Servire) stimuleerde mij nóg meer boeken te schrijven hetgeen ik ook deed. Zo verschenen er tussen 2001 en 2012 nog werken over het Hindoeïsme en de Gnosis; gebieden waarin ik door mijn bijzondere jeugd al vroeg mee in aanraking was gekomen.

In 2004 nam ik zelf het initiatief om met enkele collega's (Matthijssen, Levin, van Eijk en Kleipool) de ANVAG op te richten (Algemene Nederlandse Vereniging Ayurveda Geneeskunde).

Ik was wel (en ben nog steeds) lid van de VNT te Amersfoort.

Meer Ayurvedische ontwikkelingen..

Mijn lessen heb ik ondergebracht in de Hogeschool Ayurveda Geneeskunde, ingeschreven bij de Kamer van Koophandel van Centraal Gelderland o.nr. 09198655. Het onderwijs dat ik verzorg is enerzijds gebaseerd op een uitgebreide expertise en professionaliteit maar anderzijds heel persoonlijk.

Ik benader de Ayurveda niet als een klinisch 'uit-je-hoofd-leren' systeem. Natuurlijk moet je veel leren, maar leren zonder begrijpen is nutteloos. En begrijpen kun je alleen met je hele wezen, met je gevoel en je emotie. Als wij over dosha's praten moet je niet aankomen met alleen maar allerlei kenmerken te benoemen. Dosha's zijn dingen die je 'teveel' of  'te weinig' hebt. Je moet dat voelen en beleven. Nooit zul je bij een patiënt dosha's kunnen vaststellen zolang je niet jezelf aan een diep onderzoek hebt onderworpen. En dat doe je niet met systemen, meditaties of oefeningen. Dat soort handelingen leiden je soms veel te veel áf van jezelf.

Het bestuderen van de Ayurveda is een groei in en van jezelf, van je bewustzijn en van je ziel. Een genezer geneest vanuit zijn of haar overstijging, vanuit zijn of haar heelheid. Wie noch overstijging noch innerlijke heelheid kent, is geen genezer maar verkoper. Mijn motto is echter: 'een arts is geen koopman'. In de oude traditie van India luidt de Ayurvedische gezegswijze van de artsen dan ook: 'Sarve Bhavanthu Sukhinah'.. : Moge iedereen zich goed voelen..

Bewaren